اندیشه ی انتقادی در حسابداری

لاپوشانی کردن وانمود کردن است به نداشتن چیزی که کسی دارد. شبیه-سازی کردن جعل کردن داشتن چیزی است که کسی ندارد. یکی حضور را می رساند و دیگری غیبت را. ولی موضوع از این پیجیده تر است چرا که شبیه-سازی کردن وانمود کردن نیست: «کسی که بخواهد یک بیماری را جعل کند می تواند به-سادگی در رختخواب بماند و همه را بر آن دارد که باور کنند بیمار است. کسی که یک بیماری را شبیه-سازی کند در خود برخی از نشانه های آن بیماری را تولید می کند» (Littre). پس لاپوشانی کردن و وانمود کردن هیچ کدام آسیبی به اصل واقعیت نمی زنند: تفاوتْ همیشه کاملا روشن است٬ اصل واقعیتْ تنها به-سادگی با نقابی پوشانده شده است٬ ولی شبیه-سازیْ تفا...

فوکو را فراموش کن گفتمان فوکو خود یک گفتمان قدرت است. نوشتار فوکو از یک سو مارپیچ توانمند زایایی که دیگر معماری مستبدانه ای نبوده بل انشعابی تو در تو, پیچش و چرخشی بی آغاز است که هر چه گسترده تر و راسخ تر در حال واگشایی است و اما از سوی دیگر جریان قدرت شاخه شاخه ای است که از سرتاسر شبکه مختلخل امور اجتماعی ذهنی و شبکه ی تن ها بیرون تراویده و به گونه ای ناپیدا در حال تنظیم فن آوری های قدرت است (جایی که روابط قدرت و فریبندگی به شکلی ناگشودنی در هم تنیده است). گفتمان فوکو فضایی که خود گشوده جریان یافته، آن فضا را پرورده و از خود می آکند. بندها و فصل ها در مارپیچ ها تاب می خورند؛ یک شاهکار مرکز زد...