نظراتی در خصوص برداشت آریگی از تطور هژمونی سرمایه داری در کتاب «قرن طولانی بیستم»

1 سه 1 اخیر 1 1 طبق نظر 1 این سه اند:

ابتدا در هلند با نام «استان های متحده»: United Provinces

بعد در انگلیس با نام «پادشاهی متحده»: United Kingdom

و آخری در آمریکا با نام «ایالات متحده»: United States

که هر کدام مدعی «اتحاد»ی بوده است در شرایط آشوب و با ادعاهای منافع برای عموم و آزادی همگانی همراه بوده است:

ابتدا در هلند به نام قراردادهای صلح وستافیلیا که قرار بود جنگ های مذهبی اروپا را - با به رسمیت شناختن دولت های مستقل را «در اروپا» به عنوان بالاترین مرجع قدرت - پایان دهد

بعد در انگلیس به نام «هم-آهنگی اروپا» Concert of Europe که قرار بود رقابت های دولت های اروپایی ها برای تسلط بر جهان را - با ایجاد «هم-آهنگی» میان دولت های اروپایی برای تجارت «آزاد» - پایان دهد

و آخر در آمریکا به نام «سازمان ملل» United Nations و پشت-بندِ آن: سازمانِ برتون وودز، صندوق بین المللی پول و بانک جهانی که قرار بود رقابت های همه ی دولت های جهان را - با ایجاد سازماندهی جدیدی برای ایجاد جهان «آزاد» - پایان دهد.

کلماتِ تکراری و اشتباهات مکرر که به قول رولان بارت به رسم مالوف اسطوره، به نحوی زننده خود را به مخاطب تحمیل می کنند: «اتحاد»/«هم-آهنگی»، «آزادی»، «منفعت عمومی».

اسطوره-سازی هایی که بدون شک یک نیاز دست کم ۴ قرنی به «اتحاد» را با خود حمل می کند. نشانه ای از نیازی که به جای پاسخ، با شعبده-بازی و کلاهبرداری مواجه شده است.

اما امروز شاید، زمانه ی پاسخ گفتن به این نیاز با حذف دولت ها فراهم شده است. با کوچک تر شدنِ جهان، یک دولتِ واحد در راه است که بدونِ شک از معنایِ دولت تهی خواهد بود چرا که دولت های پیشین، ابزاری برای برآورده کردن نیازها از طریق جنگ و تقابل بودند و زمانی که این نباشد، معنایی نخواهند داشت.

در این عصر، به گمانِ من، باید علاوه بر حرکت به سمت تهی کردن دولت از معنای فعلی، به سمت ساختن تعریفی جدید از دولتی نو بود که خواه-ناخواه رسمی یا غیر رسمی شکل خواهد گرفت یا شاید بشود گفت که هم اکنون نطفه ی آن شکل گرفته است.

آدم های شدیدا با همدیگر مرتبط، انسان ها و فرهنگ ها و کسب-و-کارهای دور از حیثِ جغرافیایی که در شبکه های مجازی (که امروز هر چه بیشتر واقعی و بلکه بیش-واقعی می شوند) در کنار هم اند.

و سئوال این است که آیا این بار می شود از ایجاد یک هژمونی که اسطوره ای را به جای آزادی، منافع عموم و اتحاد می نشاند، به این مدلول ها دست یافت؟ طرح نوی ما برای جهانِ نو چیست؟