مراقبت برای بی-مراقبتی

حسابداری همچون یک نظامِ مراقبت,ی: حسابداری در ذاتِ خود یک نظامِ مراقبت,ی است. آن بر رویِ یک اندیشه ی محاسبه ای بنا شده است که وظیفه ای را در یک صورت-بندیِ بزرگ ترِ گفتمانی بر عهده دارد. پس حسابداری نوعی ویژه از زندگی را در خود حمل می کند. این نوع از زندگی محدود به حسابداران یا حتی کسانی که مخاطبِ گزارش های حسابداری هستند نمی شود. به طورِ مثال اکنون همه ی آدم ها به نوعی در گفتمانِ سود قرار دارند. همه باید سودآور باشند. آدم ها هر یک به نوعی برای, خود یا برای, دیگری تحتِ مراقبت,ِ سود-آور-بودن قرار دارند و از این رو، تلاش می کنند تا در این مسیر قدم بردارند، دولت ها به طورِ دائم در حالِ پایشِ مردم هستند تا سودآور باشند، سیاستمدارانی برای,ِ رسیدن به سودِ بیشتر عوض می شوند، آدم ها برای,ِ داشتنِ سودِ بیشتر شغل یا حتی محلِ زندگیشان را عوض می کنند، و حتی کشورهایی برای,ِ سودِ بیشتر موردِ تجاوز قرار می گیرند. نحوه ی محاسبه ی این سود را حسابداری تعیین می کند و از این طریق، حسابداری سازنده ی فضاهایی است که آدم ها در آن زندگی می کنند. این کار از طریقِ ارائه ی روشِ محاسبه ایِ مشخص برای,ِ گروه های انسانی، برای فرایندها، برای انسان ها یا برایِ انتزاع های دیگری که نیاز به مراقبت, دارند، انجام می شود. مهم ترین فناوریِ حسابداری برایِ اِعمالِ این گونه محاسبه ها، فناوریِ محاسبه ی بهایِ-تمام-شده و کنترلِ بودجه است. این فناوری از طریقِ برنامه-ریزی (تدوینِ بودجه) برایِ واحدهای انتزاع-شده مثلِ مسئولان (بودجه بندی بر اساسِ حسابداریِ مسئولیت یا مرکزهای هزینه)، فرایندها (بودجه-بندی بر اساسِ فعالیت)، محصول ها (بودجه-بندی بر اساسِ سفارش) و ... و سپس اندازه -گیریِ نتیجه های واقعی (بهایابی)، امکانِ مراقبت, از سوژه ی انسانی را فراهم می کند. باید دانست که نظامِ فعلیِ کنترل به-شدت مبتنی بر منطقِ بازار و به-ویژه بازارهای مالی است. نظامِ بازارِ امروزی که یک نظامِ جهانی-شده به حساب می آید، به دلیلِ ماهیتِ جهانی-شده ی خود امکانِ مراقبت,ِ متمرکز در سطحِ جهانی را فراهم می کند. بنابراین، نظامِ بازار در کنارِ فناوریِ حسابداری، امکانِ کنترلِ همه ی جهان از طریقِ مرکزهای انباشتِ سرمایه را فراهم کرده است. اثرِ این مراقبت را می توان در اثرهای تغییرهای نرخ های جهانیِ نهاده و ستاده ها بر زندگیِ انسان ها مشاهده کرد. به طورِ مثال، یک آدمِ عادی که رویِ یک مزرعه ی دور-افتاده در یک کشورِ دور از نظامِ سرمایه-گرا زندگی می کند، امروزه به سرعت اثرِ تغییر در نرخ های جهانیِ نفت را بر رویِ کودهای اوره ای که از نهاده های اصلیِ کسب-و-کارِ امروزیِ کشاورزی است مشاهده می کند و زندگیِ خود را دچارِ چالش می بیند و ناگزیر است خود را با آن تطبیق دهد. باید یادآوری کنم که این اثر-پذیرفتن و تطبیق-دادن در واقع ناگزیر نیست، ولی نظامِ محاسبه ایِ حسابداریِ سود آن را تحمیل می کند. با یک تلاشِ مشارکتیِ فارغ از اندیشه ی سود، می توان این اثر-گذاری را به طورِ کامل از بین برد.

حسابداریِ نو برایِ شکستِ مراقبتِ مستقر:

حسابداریِ نو برایِ شکستِ مراقبت: